✦ دیوان حافظ شیرازی ✦
غزل 326 حافظ؛ در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم
متن کامل شعر، پخش صوت، معنی غزل و تعبیر آن
موضوع اصلی: شور عشق و رندی در کنار ناپایداری غم و شادی و حفظ نشاط خاطر
مطالعه آرام غزل حافظ
بیتها را در صفحهای خلوت، با اندازه دلخواه و حالت شب بخوانید.
متن غزل شماره 326 حافظ
پخش صوت غزل
برای شنیدن شعر، پخش را انتخاب کنید
در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم
کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم
عاشق و رندم و میخواره به آواز بلند
وین همه منصب از آن حور پریوش دارم
گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری
من به آه سحرت زلف مشوش دارم
گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست
من رخ زرد به خونابه منقش دارم
گر به کاشانه رندان قدمی خواهی زد
نقل شعر شکرین و می بی غش دارم
ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من
جنگ ها با دل مجروح بلاکش دارم
حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است
بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم
خلاصه تعبیر این غزل
غزل 326 با مطلع «در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم» درباره شور عشق و رندی در کنار ناپایداری غم و شادی و حفظ نشاط خاطر است. بیت پایانی یادآور میشود که هیچ حالتی جاودانه نیست و امکان ساختن آرامش دوباره وجود دارد. خوش داشتن خاطر به معنای انکار رنج یا بیتوجهی به مسئولیتها نیست؛ با دل مجروح مهربان باش. این خوانش راهی برای تأمل در نیت است، نه پیشگویی قطعی درباره رفتار دیگران یا زمان رخدادها.
بیت 1: نهانخانه عشرت و آتش بیقراری در دل. تصویر «در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم / کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم» در بافت این غزل به نهانخانه عشرت و آتش بیقراری در دل اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 2: اعلام آشکار هویت عاشق و رند در برابر داوری دیگران. تصویر «عاشق و رندم و میخواره به آواز بلند / وین همه منصب از آن حور پریوش دارم» در بافت این غزل به اعلام آشکار هویت عاشق و رند در برابر داوری دیگران اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 3: بیسامانی عاشق و آه سحرگاهی. تصویر «گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری / من به آه سحرت زلف مشوش دارم» در بافت این غزل به بیسامانی عاشق و آه سحرگاهی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 4: تضاد چهره روشن یار و رخ زرد خونآلود عاشق. تصویر «گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست / من رخ زرد به خونابه منقش دارم» در بافت این غزل به تضاد چهره روشن یار و رخ زرد خونآلود عاشق اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 5: دعوت به کاشانه رندان با شعر شیرین و باده بیغش. تصویر «گر به کاشانه رندان قدمی خواهی زد / نقل شعر شکرین و می بیغش دارم» در بافت این غزل به دعوت به کاشانه رندان با شعر شیرین و باده بیغش اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 6: جنگ درونی با دل مجروح و تصویر تیر غمزه. تصویر «ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من / جنگها با دل مجروح بلاکش دارم» در بافت این غزل به جنگ درونی با دل مجروح و تصویر تیر غمزه اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 7: گذرا بودن غم و شادی و انتخاب آگاهانه خوشداشتن خاطر. تصویر «حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است / بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم» در بافت این غزل به گذرا بودن غم و شادی و انتخاب آگاهانه خوشداشتن خاطر اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
جمعبندی: برای امروز کاری کوچک و واقعی انتخاب کن که بدون وابستگی به واکنش دیگران حال تو را بهتر کند. در کنار آتش اشتیاق، غزل از حفظ شادی درونی میگوید؛ تمام خوشی را به یک نفر گره نزن. در روزهای فشار کاری، گذرا بودن فراز و نشیبها را به یاد آور و برای بازگشت تمرکز برنامهای عملی بچین.
تعبیر فال حافظ غزل 326
این فال از شور و اشتیاقی عمیق در کنار دعوت به آرامش درونی سخن میگوید. خواستهای که در دل دارید برایتان اهمیت زیادی دارد و ممکن است در مسیر آن با بیقراری، فاصله یا تفاوت میان انتظار خود و واقعیت روبهرو شده باشید. حافظ از عشق و آزادگی دفاع میکند، اما در پایان یادآور میشود که غم و شادی جهان ماندگار نیستند. بنابراین، برای رسیدن به نیت خود تلاش کنید و احساساتتان را صادقانه بشناسید، اما تمام آرامش خود را به یک نتیجه وابسته نکنید. صداقت، نشاط، پرهیز از ظاهرسازی و توانایی حفظ خاطر خوش، پیامهای اصلی این فال هستند.
معنی و مفهوم غزل
حافظ در این غزل میگوید در خلوتگاه شادی و عشرت، محبوبی زیبا دارد که زلف و چهرهاش او را بیقرار کرده است. سپس آشکارا خود را عاشق، رند و میخواره میخواند و این مقام و حال را از محبوب پریچهره میداند. در بیت سوم، خطاب به محبوب میگوید اگر او را چنین بیقرار و آشفته نگه میدارد، شاعر نیز با آه سحرگاهی زلف او را پریشان میکند؛ بیانی عاشقانه و آمیخته با رندی که میتواند رنگی از شوخی و پاسخ متقابل داشته باشد. پس از آن، شاعر جلوهگری چهره و خط محبوب را در برابر رخ زرد و اشک خونین خود قرار میدهد. سپس محبوب را به خانه رندان دعوت میکند و از شعر شیرین و می خالص برای پذیرایی سخن میگوید. در بیت بعد، از محبوب میخواهد تیر غمزه و ریسمان زلف را بیاورد تا با دل مجروح و بلاکش خود درگیر شود؛ تصویری از کشش و آشفتگی عاشقانه. در پایان، حافظ به ناپایداری غم و شادی جهان اشاره میکند و نتیجه میگیرد که بهتر است انسان خاطر خود را خوش دارد و اجازه ندهد دگرگونیهای گذرای جهان، آرامش او را بهکلی از میان ببرد.
بیت برجسته غزل
حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است
بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم
بیت پایانی پیام اصلی غزل را جمعبندی میکند: گذرا بودن غم و شادی و انتخاب آگاهانه خوشداشتن خاطر.
تعبیر این غزل برای نیتهای مختلف
موضوع مورد نظرتان را انتخاب کنید تا برداشت مرتبط با آن را بخوانید.
تعبیر عاشقانه
در زمینه عشق، این غزل از کشش شدید، دلبستگی و بیقراری عاشقانه سخن میگوید. ممکن است حضور یا حتی یاد یک شخص، هم به شما شور و شادی بدهد و هم آرامشتان را برهم بزند. اگر در رابطه هستید، به تفاوت میان احساسات و انتظارات دو طرف توجه کنید. گاهی یکی از طرفین عمیقتر درگیر است و همین تفاوت، رنج و دلخوری ایجاد میکند. گفتوگوی صادقانه و دوری از بازیهای عاطفی میتواند رابطه را روشنتر کند. اگر هنوز رابطهای شکل نگرفته یا در انتظار توجه کسی هستید، این غزل احساس و اشتیاق شما را بازتاب میدهد، اما علاقه متقابل یا وصال را تضمین نمیکند. در هر حال، عشق را با حفظ آرامش و ارزش شخصی همراه کنید.
تعبیر گشایش
بیت پایانی یادآور میشود که هیچ حالتی جاودانه نیست و امکان ساختن آرامش دوباره وجود دارد
تعبیر کار و آینده شغلی
در زمینه کار، غزل شما را به آزادگی فکری، صداقت و بهرهبردن از تواناییهای خود دعوت میکند. اگر برای رسیدن به جایگاه یا هدفی تلاش میکنید، ممکن است فشار انتظار یا نگرانی از قضاوت دیگران باعث آشفتگیتان شده باشد. مانند حافظ که با صدای بلند از هویت خود سخن میگوید، تواناییها و دیدگاه حرفهای خود را روشن و سنجیده بیان کنید. در عین حال، از واکنشهای شتابزده یا تقابلهای غیرضروری دوری کنید. بیت پایانی یادآور میشود که ارزش زندگی تنها به موفقیت شغلی وابسته نیست؛ برای استراحت، روابط انسانی و فعالیتهایی که به شما نشاط میدهند نیز وقت بگذارید.
تعبیر دوراهی و تصمیم
دو گزینه را با هزینه، پیامد و ارزشهای خود بسنج. خوش داشتن خاطر به معنای انکار رنج یا بیتوجهی به مسئولیتها نیست؛ با دل مجروح مهربان باش
پرسشهای رایج درباره این غزل
آیا این فال از رسیدن به خواستهام خبر میدهد؟
غزل از اشتیاق و امید به خواستهای عزیز سخن میگوید، اما نتیجه مشخصی را تضمین نمیکند. برای نزدیکشدن به نیت خود، شرایط را روشن کنید و اقدامهای عملی و سنجیده را در کنار امید قرار دهید.
اگر نیت من عاشقانه است، آیا این رابطه میتواند به آرامش برسد؟
غزل هم شور و کشش عشق را نشان میدهد و هم بیقراری ناشی از آن را. آرامش رابطه به صداقت، احترام و توجه متقابل بستگی دارد؛ گفتوگو درباره انتظارات میتواند به روشنشدن مسیر کمک کند.
آیا بیقراری و انتظار من نشانهای از علاقه متقابل است؟
شدت احساس شما از مضمون غزل قابل دریافت است، اما احساس طرف مقابل را نمیتوان از آن نتیجه گرفت. رفتار پایدار، پاسخ روشن و گفتوگوی مستقیم معیارهای واقعیتری هستند.
برای تصمیم کاری یا مالیام چه پیامی از این غزل بگیرم؟
با صداقت و آزادگی تصمیم بگیرید، اما بررسی عملی را کنار نگذارید. از نگرانی مداوم فاصله بگیرید، جزئیات را بسنجید و اجازه ندهید نتیجه یک تصمیم، تمام آرامش شما را تعیین کند.
مهمترین توصیه حافظ برای روزهای پیش رو چیست؟
برای خواستههای ارزشمندت تلاش کن و از شور زندگی دست نکش، اما به یاد داشته باش که غم و شادی هر دو گذرا هستند. آرامش و شادی روزمره را حفظ کن و همهچیز را به تحقق یک آرزو موکول نکن.
بیشتر درباره پیام این غزل
درس زندگی از این غزل
غزل 326 با مطلع «در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم» درباره شور عشق و رندی در کنار ناپایداری غم و شادی و حفظ نشاط خاطر است. بیت پایانی یادآور میشود که هیچ حالتی جاودانه نیست و امکان ساختن آرامش دوباره وجود دارد. خوش داشتن خاطر به معنای انکار رنج یا بیتوجهی به مسئولیتها نیست؛ با دل مجروح مهربان باش. این خوانش راهی برای تأمل در نیت است، نه پیشگویی قطعی درباره رفتار دیگران یا زمان رخدادها.
بیت 1: نهانخانه عشرت و آتش بیقراری در دل. تصویر «در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم / کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم» در بافت این غزل به نهانخانه عشرت و آتش بیقراری در دل اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 2: اعلام آشکار هویت عاشق و رند در برابر داوری دیگران. تصویر «عاشق و رندم و میخواره به آواز بلند / وین همه منصب از آن حور پریوش دارم» در بافت این غزل به اعلام آشکار هویت عاشق و رند در برابر داوری دیگران اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 3: بیسامانی عاشق و آه سحرگاهی. تصویر «گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری / من به آه سحرت زلف مشوش دارم» در بافت این غزل به بیسامانی عاشق و آه سحرگاهی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 4: تضاد چهره روشن یار و رخ زرد خونآلود عاشق. تصویر «گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست / من رخ زرد به خونابه منقش دارم» در بافت این غزل به تضاد چهره روشن یار و رخ زرد خونآلود عاشق اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 5: دعوت به کاشانه رندان با شعر شیرین و باده بیغش. تصویر «گر به کاشانه رندان قدمی خواهی زد / نقل شعر شکرین و می بیغش دارم» در بافت این غزل به دعوت به کاشانه رندان با شعر شیرین و باده بیغش اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 6: جنگ درونی با دل مجروح و تصویر تیر غمزه. تصویر «ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من / جنگها با دل مجروح بلاکش دارم» در بافت این غزل به جنگ درونی با دل مجروح و تصویر تیر غمزه اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 7: گذرا بودن غم و شادی و انتخاب آگاهانه خوشداشتن خاطر. تصویر «حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است / بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم» در بافت این غزل به گذرا بودن غم و شادی و انتخاب آگاهانه خوشداشتن خاطر اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
جمعبندی: برای امروز کاری کوچک و واقعی انتخاب کن که بدون وابستگی به واکنش دیگران حال تو را بهتر کند. در کنار آتش اشتیاق، غزل از حفظ شادی درونی میگوید؛ تمام خوشی را به یک نفر گره نزن. در روزهای فشار کاری، گذرا بودن فراز و نشیبها را به یاد آور و برای بازگشت تمرکز برنامهای عملی بچین.
پیام کامل حافظ
غزل 326 با مطلع «در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم» درباره شور عشق و رندی در کنار ناپایداری غم و شادی و حفظ نشاط خاطر است. بیت پایانی یادآور میشود که هیچ حالتی جاودانه نیست و امکان ساختن آرامش دوباره وجود دارد. خوش داشتن خاطر به معنای انکار رنج یا بیتوجهی به مسئولیتها نیست؛ با دل مجروح مهربان باش. این خوانش راهی برای تأمل در نیت است، نه پیشگویی قطعی درباره رفتار دیگران یا زمان رخدادها.
بیت 1: نهانخانه عشرت و آتش بیقراری در دل. تصویر «در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم / کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم» در بافت این غزل به نهانخانه عشرت و آتش بیقراری در دل اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 2: اعلام آشکار هویت عاشق و رند در برابر داوری دیگران. تصویر «عاشق و رندم و میخواره به آواز بلند / وین همه منصب از آن حور پریوش دارم» در بافت این غزل به اعلام آشکار هویت عاشق و رند در برابر داوری دیگران اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 3: بیسامانی عاشق و آه سحرگاهی. تصویر «گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری / من به آه سحرت زلف مشوش دارم» در بافت این غزل به بیسامانی عاشق و آه سحرگاهی اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 4: تضاد چهره روشن یار و رخ زرد خونآلود عاشق. تصویر «گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست / من رخ زرد به خونابه منقش دارم» در بافت این غزل به تضاد چهره روشن یار و رخ زرد خونآلود عاشق اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 5: دعوت به کاشانه رندان با شعر شیرین و باده بیغش. تصویر «گر به کاشانه رندان قدمی خواهی زد / نقل شعر شکرین و می بیغش دارم» در بافت این غزل به دعوت به کاشانه رندان با شعر شیرین و باده بیغش اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 6: جنگ درونی با دل مجروح و تصویر تیر غمزه. تصویر «ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من / جنگها با دل مجروح بلاکش دارم» در بافت این غزل به جنگ درونی با دل مجروح و تصویر تیر غمزه اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
بیت 7: گذرا بودن غم و شادی و انتخاب آگاهانه خوشداشتن خاطر. تصویر «حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است / بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم» در بافت این غزل به گذرا بودن غم و شادی و انتخاب آگاهانه خوشداشتن خاطر اشاره دارد؛ برای نیت خود، این تصویر را با رفتارهای مشاهدهشده و انتخابهای در اختیار خویش بسنج.
جمعبندی: برای امروز کاری کوچک و واقعی انتخاب کن که بدون وابستگی به واکنش دیگران حال تو را بهتر کند. در کنار آتش اشتیاق، غزل از حفظ شادی درونی میگوید؛ تمام خوشی را به یک نفر گره نزن. در روزهای فشار کاری، گذرا بودن فراز و نشیبها را به یاد آور و برای بازگشت تمرکز برنامهای عملی بچین.
تعبیر فال حافظ برداشتی ادبی و الهامبخش از غزل است؛ برای تصمیمهای مهم، شرایط واقعی زندگی را نیز در نظر بگیرید.